هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از دیدار با معشوقه‌اش (ماه) سخن می‌گوید که باعث روشنایی خانه‌اش شده است. او از غم و اشک‌هایش می‌گوید و بیان می‌کند که عشق و مهر معشوق در دلش ریشه دوانده، اما با رنج همراه است. شاعر همچنین به نادر بودن و خاص بودن معشوق اشاره می‌کند و او را مانند فرزندی می‌داند که از مادر به دنیا نمی‌آید.
رده سنی: 15+ این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و تشویش ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۱۹۳ - شبی کآن ماه با ما خوش برآید

شبی کآن ماه با ما خوش برآید
عجب نبود که روز غم سرآید ۱

درآمد از در و شد خانه روشن
دگر با ما از این در می درآید ۲

مرا تشویش اشک ای دیده بر شد
به کویش بعد از این تا کمتر آید ۳

به آب دیده در دل تخم مهرش
همی کارم ولی با خون برآید ۴

خیالی در فن شوخی محال است
که فرزندی چو او از مادر آید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - سزد که زلف تو آن رخ پی نظاره نماید
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - صاحب روی نکو منصب دولت دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.