هوش مصنوعی:
این شعر به زیبایی و جمال شخصی اشاره دارد که دارای منصب دولتی است و از مروت و نیکی برخوردار است. شاعر تأکید میکند که زیبایی این شخص بینظیر است و حتی خورشید نیز در برابر آن ذرهای بیش نیست. همچنین، شعر به موضوعاتی مانند عشق، تقدیر، فقر و همت میپردازد و از خواننده میخواهد تا در قضاوت دیگران عجله نکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات شعر نیاز به درک عمیقتری از زندگی و تجربیات انسانی دارد.
شماره ۱۹۴ - صاحب روی نکو منصب دولت دارد
صاحب روی نکو منصب دولت دارد
خاصّه خوبی که نشانی ز مروّت دارد ۱
این همه لطف که در ناصیهٔ خورشید است
ذرّه یی نیست ز حسنی که جمالت دارد ۲
گر کسی پیش بتی سجده کند عیب مکن
تو چه دانی که در این سجده چه نیّت دارد ۳
دولت فقر که دیباچهٔ شاهنشاهی ست
بی دلی راست مسلّم که غنیمت دارد ۴
گرچه در خورد نثار تو خیالی را هیچ
نیست در دست، غمی نیست چو همّت دارد ۵
خاصّه خوبی که نشانی ز مروّت دارد ۱
این همه لطف که در ناصیهٔ خورشید است
ذرّه یی نیست ز حسنی که جمالت دارد ۲
گر کسی پیش بتی سجده کند عیب مکن
تو چه دانی که در این سجده چه نیّت دارد ۳
دولت فقر که دیباچهٔ شاهنشاهی ست
بی دلی راست مسلّم که غنیمت دارد ۴
گرچه در خورد نثار تو خیالی را هیچ
نیست در دست، غمی نیست چو همّت دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - شبی کآن ماه با ما خوش برآید
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - ز بس کز گریه چشم من به خونِ ناب می سازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.