شماره ۲۱۵ - گرچه هر دم سیل اشک ما به دریا می رود

گرچه هر دم سیل اشک ما به دریا می رود
خوشدلم از جانب او هرچه بر ما می رود ۱

گفتمش ای دیده این گوهر فشانی تا به کی
گفت می رانیم در ایّام او تا می رود ۲

سرو قدّا بر حذر باش و خرامان کم خرام
کز غمت فریاد مشتاقان به بالا می رود ۳

باغبانا صحبت گل را غنیمت دان که او
بعد سالی آمده ست امروز و فدا می رود ۴

با تو از هستی خیالی را سری مانده ست و بس
و آن هم از دست غمت یک روز در پا می رود ۵