هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلی از حافظ است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن میگوید و از رنجهای عشق و فروتنی در برابر معشوق یاد میکند. او با استفاده از تصاویر زیبا مانند سرو، سوسن، و زلف معشوق، احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات فارسی و فرهنگ شعر کلاسیک دارد.
شماره ۲۱۸ - گر ز بالای تو هر ساعت بلا باید کشید
گر ز بالای تو هر ساعت بلا باید کشید
به ز ناز سرو کز باد هوا باید کشید ۱
با وجود قامتت سوسن ز رعنائی و لطف
گر کند دعوی زبانش از قفا باید کشید ۲
ما اگر مشگ ختا گفتیم زلفت را به سهو
تو کریمی عفو بر فکر خطا باید کشید ۳
گر بپرسند از پریشان حالی ما روز حشر
سر چو زلفت از خجالت زیر پا باید کشید ۴
تا خیال قدّ و رخسارش خیالی در دل است
منّت شمشاد و ناز گل چرا باید کشید ۵
به ز ناز سرو کز باد هوا باید کشید ۱
با وجود قامتت سوسن ز رعنائی و لطف
گر کند دعوی زبانش از قفا باید کشید ۲
ما اگر مشگ ختا گفتیم زلفت را به سهو
تو کریمی عفو بر فکر خطا باید کشید ۳
گر بپرسند از پریشان حالی ما روز حشر
سر چو زلفت از خجالت زیر پا باید کشید ۴
تا خیال قدّ و رخسارش خیالی در دل است
منّت شمشاد و ناز گل چرا باید کشید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۷ - گرچه شب غم ساختم چون شمع من با سوز خود
گوهر بعدی:شماره ۲۱۹ - گر شبی ماه رخت پرده ز رو برگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.