هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد و از عشق و دلبستگی خود سخن میگوید. او معشوق را با عناصر طبیعی مانند نور، مهر، و سرو مقایسه میکند و از غرور و جوانی معشوق نیز یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۴۲ - ناز مه جز به همین نیست که نوری دارد
ناز مه جز به همین نیست که نوری دارد
ورنه با مهر رخت نسبت دوری دارد ۱
تا بر ابروی تو پیوست دل گوشه نشین
به حضور تو که پیوسته حضوری دارد ۲
گوشهٔ خاطر عاشق ز هوای رخ توست
همچو فردوس سرایی که سروری دارد ۳
راستی هرکه کند نسبت قدّ تو به سرو
هیچ شک نیست که در عقل قصوری دارد ۴
با خیالی ز جفا هرچه کند معذور است
یار، زیرا که جوان است و غروری دارد ۵
ورنه با مهر رخت نسبت دوری دارد ۱
تا بر ابروی تو پیوست دل گوشه نشین
به حضور تو که پیوسته حضوری دارد ۲
گوشهٔ خاطر عاشق ز هوای رخ توست
همچو فردوس سرایی که سروری دارد ۳
راستی هرکه کند نسبت قدّ تو به سرو
هیچ شک نیست که در عقل قصوری دارد ۴
با خیالی ز جفا هرچه کند معذور است
یار، زیرا که جوان است و غروری دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۱ - میر مجلس که چو لب بادهٔ روشن دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۳ - نکردم جز به زلف یار پیوند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.