هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند مستی عشق، رازداری، و طلب مغفرت میپردازد. شاعر از جام می لعل و بادهٔ لعل سخن میگوید و به رندان و عشاق اشاره میکند. همچنین، بر اهمیت خاموشی و رازداری در عشق تأکید دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند 'مستی' و 'رندان' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۲۴۴ - واقف از جام می لعل تو مدهوشانند
واقف از جام می لعل تو مدهوشانند
در خور بادهٔ لعل تو قدح نوشانند ۱
آخر ای نامه سفید از صف رندان بدر آی
که در این خانهٔ تاریک سیه پوشانند ۲
چون قدح گرد برای صف عشاق بزن
تا ببینی که در این حلقه چه مدهوشانند ۳
چون بر آریم سر از شرم گنه گرنه به حشر
دامن مغفرتی بر سرمان پوشانند ۴
دهن قال فروبند خیالی و خموش
راز دار سخن عشق چو خاموشانند ۵
در خور بادهٔ لعل تو قدح نوشانند ۱
آخر ای نامه سفید از صف رندان بدر آی
که در این خانهٔ تاریک سیه پوشانند ۲
چون قدح گرد برای صف عشاق بزن
تا ببینی که در این حلقه چه مدهوشانند ۳
چون بر آریم سر از شرم گنه گرنه به حشر
دامن مغفرتی بر سرمان پوشانند ۴
دهن قال فروبند خیالی و خموش
راز دار سخن عشق چو خاموشانند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - نکردم جز به زلف یار پیوند
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - هر جفایی که کند روی تو نیکو باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
