هوش مصنوعی:
این متن به افسانهٔ منصور و یارش اشاره دارد که به زاری و رنج کشیده شدهاند. شاعر بیان میکند که کسی که چشم خوابآلود دارد، بخت بیدار را در خواب میبیند. او عبادت را به خاطر صورت جانانگیز ترک نمیکند و از گناه دوری میجوید. همچنین، شاعر به اهمیت خیال و جدیگرفتن آن اشاره میکند و مخاطب را به تفکر یا ادامهٔ کار دعوت مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن دارد. همچنین، برخی از واژگان و معانی پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۲۶۱ - چه بود افسانهٔ منصور با یار
چه بود افسانهٔ منصور با یار
که کردندش بدینسان زار بردار ۱
کسی کآن چشم خواب آلود بیند
دگر در خواب بیند بخت بیدار ۲
نگردانم ازو روی عبادت
اگر گردم ازین باشم گنه کار ۳
به پیش صورت آن صورت جان
چه باشد صورت چین، نقش دیوار ۴
خیالی کار با او سرسری نیست
سری در باز یا بنشین پی کار ۵
که کردندش بدینسان زار بردار ۱
کسی کآن چشم خواب آلود بیند
دگر در خواب بیند بخت بیدار ۲
نگردانم ازو روی عبادت
اگر گردم ازین باشم گنه کار ۳
به پیش صورت آن صورت جان
چه باشد صورت چین، نقش دیوار ۴
خیالی کار با او سرسری نیست
سری در باز یا بنشین پی کار ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۰ - از گوهر اشک ار نشود دیده توانگر
گوهر بعدی:شماره ۲۶۲ - دلا غم یار ما شد دل به جا دار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
