هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا مانند سرو، شمع، بنفشه و گیسوان، به توصیف معشوق و تأثیر عمیق او بر شاعر و اطرافیان میپردازد. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق چنان سخن میگوید که حتی عناصر طبیعت نیز تحت تأثیر قرار میگیرند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا غیرجذاب باشد.
شماره ۲۷۲ - چه کرد سرو به قدّت که بر کشیدندش
چه کرد سرو به قدّت که بر کشیدندش
چه گفت شمع به رویت که سر بریدندش ۱
ز دیده دوش چه دیدند سایلان سرشک
که یک به یک همه بر روی می دویدندش ۲
بنفشه سبزهٔ خطّ تو را پریشان گفت
بدین گناه زبان از قفا کشیدندش ۳
رخ تو برد دلم را و مردمان دیدند
به مردمی که در این حال خوب دیدندش ۴
گرفته بود دو چشم تو بر خیالی راه
که گیسوان تو نیز از قفا رسیدندش ۵
چه گفت شمع به رویت که سر بریدندش ۱
ز دیده دوش چه دیدند سایلان سرشک
که یک به یک همه بر روی می دویدندش ۲
بنفشه سبزهٔ خطّ تو را پریشان گفت
بدین گناه زبان از قفا کشیدندش ۳
رخ تو برد دلم را و مردمان دیدند
به مردمی که در این حال خوب دیدندش ۴
گرفته بود دو چشم تو بر خیالی راه
که گیسوان تو نیز از قفا رسیدندش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۱ - تا در دلت غمی بوَد از دلپذیر خویش
گوهر بعدی:شماره ۲۷۳ - چون طلب کردیم فیضی از سحاب رحمتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.