هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و هوس به یار و پیامدهای آن سخن میگوید. شاعر توصیه میکند که از عشقبازی و فتنهگری پرهیز شود، زیرا ممکن است به بلا و دردسر منجر شود. همچنین، او به پذیرش واقعیت و دوری از آرزوهای دستنیافتنی تأکید دارد و نوشیدن باده را به عنوان راهی برای فراموشی دردها پیشنهاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشاره به مصرف باده، نیازمند درک و بلوغ فکری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک میشود.
شماره ۲۷۵ - دلا به دست هوس تار زلف یار مکش
دلا به دست هوس تار زلف یار مکش
در او مپیچ و بلا را به اختیار مکش ۱
که فتنه یی ست به هر تاب طرّهٔ او را
چو تاب فتنه نداری تو زینهار مکش ۲
ز سرکشیِ چو به قدّش نمی رسی ای
به جای خویش نشین و به هرزه بار مکش ۳
بیار باده که جامت مدام می گوید
که ساغری کش و دردسر خمار مکش ۴
خیال وصل خیالی بنه تمام از سر
نمی رسد به تو این پایه انتظار مکش ۵
در او مپیچ و بلا را به اختیار مکش ۱
که فتنه یی ست به هر تاب طرّهٔ او را
چو تاب فتنه نداری تو زینهار مکش ۲
ز سرکشیِ چو به قدّش نمی رسی ای
به جای خویش نشین و به هرزه بار مکش ۳
بیار باده که جامت مدام می گوید
که ساغری کش و دردسر خمار مکش ۴
خیال وصل خیالی بنه تمام از سر
نمی رسد به تو این پایه انتظار مکش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۴ - در عشق از آن خوشدلم از چشم ترِ خویش
گوهر بعدی:شماره ۲۷۶ - کجاست ساغر می تا به گردش آرندش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
