شماره ۲۷۹ - گر ترحّم نکند طرّهٔ بی آرامش

گر ترحّم نکند طرّهٔ بی آرامش
مرغ دل جان نتواند که برد از دامش ۱

هرکه خواهد که به کامی رسد از نخل بتان
صبر باید به جفایی که رسد تا کامش ۲

ای دل آغاز به کاری که کنی روز نخست
سعی آن کن که ندامت نبری انجامش ۳

با تو هرکس که دمی خوش گذراند، دیگر
چه غم از محنت دهر و ستم ایّامش ۴

تا به نام تو خیالی قدحی درنکشد
نرود در همه آفاق به رندی نامش ۵