شماره ۲۹۳ - دل گم شد و جز بر دهنش نیست گمانم

دل گم شد و جز بر دهنش نیست گمانم
جویید به او گرد نبوَد هیچ ندانم ۱

ای اشک چو آن رویِ نکو روزیِ مانیست
بی وجه تو را در طلبش چند دوانم ۲

با شمع چو گفتم غمِ دل گفت که من نیز
از دست دل سوختهٔ خویش بجانم ۳

بی ماه رخت آه من از چرخ گذر کرد
تا دورم از آن روی چنین می گذرانم ۴

با آن که چو کوهم کمر شوق تو بسته
در چشم تو بی سنگ و به روی تو گرانم ۵

گفتم برسانم به تو پیغام خیالی
حیف است که این گویم و جایی نرسانم ۶