شماره ۲۹۴ - زهی تیره از زلف تو روز، شام

زهی تیره از زلف تو روز، شام
به روی تو دعویّ مه ناتمام ۱

چو نسبت ندارد به زلف تو مشگ
چرا می پزد عود سودای خام ۲

کنون ما و کویت که نبوَد عجب
در بارِ خاصان و غوغای عام ۳

حیاتی که بی او رود، گر کسی
بگوید حلال است بادش حرام ۴

توای مه یکی ز آنچه دارد رخش
نداریّ و لاف است بالای بام ۵

خیالی چو بگذشت از نام و ننگ
به رندیّ و مستی برآورد نام ۶