شماره ۳۰۷ - مرا مکش که تو را خاک رهگذار شدم

مرا مکش که تو را خاک رهگذار شدم
پی رضای تو رفتم گناهکار شدم ۱

به اختیار غلامیّ حضرتت کردم
که بر ولایت دل صاحب اختیار شدم ۲

ز بیم جرم پراکنده حال بودم لیک
چو فیض لطف تو دیدم امیدوار شدم ۳

به بازی سر زلفت دل پریشانم
قرار بست و من از غصه بیقرار شدم ۴

گذار تا ز هوای تو دم زنم نفسی
که از تصوّر خاک درت غبار شدم ۵

مرا به عهد جوانان ز عشق حاصل کار
همین بس است خیالی که پیر کار شدم ۶