هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوق است. شاعر از مهر و محبت معشوق به عنوان تنها مونس دل ناتوان خود یاد می‌کند و تأکید می‌کند که حتی پس از مرگ نیز یاد معشوق از خاطرش محو نخواهد شد. او از رنج هجران و حسد به دیگران می‌نالد و حاضر است جان خود را فدای معشوق کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج هجران و فداکاری ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۳۱۲ - ای مهر تو انیس دل ناتوان من

ای مهر تو انیس دل ناتوان من
ذکر لب و دهان تو ورد زبان من ۱

تا نام تو شنید و نشان تویافت دل
دیگر اثر نیافت ز نام و نشان من ۲

از لوح خاطرم نرود نقش مهر تو
بعد از اجل که خاک شود استخوان من ۳

دل سوخت زاین حسد که چرا صرف می شود
جز نقد جان من به فدای تو جان من ۴

کس را وقوف نیست بجز نی ز همدمان
کز دست هجر کیست نفیر و فغان من ۵

گفتم تن خیالی مسکین چو موی چیست
در تاب رفت و گفت ز فکر میان من ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۱ - ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من
گوهر بعدی:شماره ۳۱۳ - با آنکه بر مزارم نگذشت قاتل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.