هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوق است. شاعر از مهر و محبت معشوق به عنوان تنها مونس دل ناتوان خود یاد میکند و تأکید میکند که حتی پس از مرگ نیز یاد معشوق از خاطرش محو نخواهد شد. او از رنج هجران و حسد به دیگران مینالد و حاضر است جان خود را فدای معشوق کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج هجران و فداکاری ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۳۱۲ - ای مهر تو انیس دل ناتوان من
ای مهر تو انیس دل ناتوان من
ذکر لب و دهان تو ورد زبان من ۱
تا نام تو شنید و نشان تویافت دل
دیگر اثر نیافت ز نام و نشان من ۲
از لوح خاطرم نرود نقش مهر تو
بعد از اجل که خاک شود استخوان من ۳
دل سوخت زاین حسد که چرا صرف می شود
جز نقد جان من به فدای تو جان من ۴
کس را وقوف نیست بجز نی ز همدمان
کز دست هجر کیست نفیر و فغان من ۵
گفتم تن خیالی مسکین چو موی چیست
در تاب رفت و گفت ز فکر میان من ۶
ذکر لب و دهان تو ورد زبان من ۱
تا نام تو شنید و نشان تویافت دل
دیگر اثر نیافت ز نام و نشان من ۲
از لوح خاطرم نرود نقش مهر تو
بعد از اجل که خاک شود استخوان من ۳
دل سوخت زاین حسد که چرا صرف می شود
جز نقد جان من به فدای تو جان من ۴
کس را وقوف نیست بجز نی ز همدمان
کز دست هجر کیست نفیر و فغان من ۵
گفتم تن خیالی مسکین چو موی چیست
در تاب رفت و گفت ز فکر میان من ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۱ - ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من
گوهر بعدی:شماره ۳۱۳ - با آنکه بر مزارم نگذشت قاتل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.