هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، از عشق، درد و رنج عاشق سخن می‌گوید. شاعر از حسد به قدح شراب، عشق به لیلی، و افسون زلف یار می‌سراید و از غم و دیوانگی عاشقان یاد می‌کند. در نهایت، آرزوی شادی برای دل محزون را بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند دیوانگی و عشق نافرجام نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۲۵ - تا قدح هردم چرا بوسد لب میگون او

تا قدح هردم چرا بوسد لب میگون او
زاین حسد عمری ست تا من تشنه ام بر خون او ۱

مطربا چون عود سر تا پای خود در چنگ غم
تا نمی سوزد نمی داند کسی قانون او ۲

اینک اینک عاشقانِ مست تو، لیلی کجاست
تا ز سر دیوانگی آموختی مجنون او ۳

افعیِ زلفت که در عاشق کشی افسانه یی ست
آمدی در دست اگر دانستمی افسون او ۴

با خیالی کاش از این دلسوز تر بودی غمت
تا زمانی شادمان بودی دل محزون او ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۴ - تا چمن دم زد ز لطف عارض رعنای او
گوهر بعدی:شماره ۳۲۶ - خیز ای ندیم خاصّ درِ پادشاه شو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.