شماره ۳۳۷ - نامهٔ طاعت و عصیان چه سفید و چه سیاه

نامهٔ طاعت و عصیان چه سفید و چه سیاه
سرنوشت ازل این بود کسی را چه گناه ۱

گر نباشد نظر لطف بود کاه چو کوه
ور بود جذبهٔ توفیق شود کوه چو کاه ۲

تاجداران جهان پیرو فرمان تواند
زآنکه این قوم سپاهند و تویی میر سپاه ۳

تا تو بر راه ارادت ننهی روی نیاز
نشوی از طرف اهل صفا روی به راه ۴

در طواف حرم وصل خیالی بشتاب
که دراز است ره بادیه عمرت کوتاه ۵