هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با زبانی عرفانی و عاشقانه، به موضوعاتی مانند تسلیم در برابر عشق، دوری از تکبر، اهمیت عشق و شوق، و بیثباتی دنیا میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند "مستان می شوق" و "چشمهٔ حیوان"، عمق احساسات و عشق الهی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل این شعر نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و فلسفه عرفانی دارد.
شماره ۳۴۸ - ای دل سر تسلیم بنه بر کف پایی
ای دل سر تسلیم بنه بر کف پایی
کز راه تکبر نرسد کار به جایی ۱
هرکس که به می صاف نازد قدح دل
گر صوفی وقت است در او نیست صفایی ۲
چون دفتر گل باد پراکنده به هر باد
هر دل که در او از طرفی نیست هوایی ۳
مستانِ می شوق تو را غیر قدح نیست
در دور حریفی که زند گرد برایی ۴
ما را چو سکندر هوس چشمهٔ حیوان
زآن است که دارد به لبت نسبت مایی ۵
ای سرو خیالی چو هوادار قدیم است
گه گه به رهش بهر خدا طال بقایی ۶
کز راه تکبر نرسد کار به جایی ۱
هرکس که به می صاف نازد قدح دل
گر صوفی وقت است در او نیست صفایی ۲
چون دفتر گل باد پراکنده به هر باد
هر دل که در او از طرفی نیست هوایی ۳
مستانِ می شوق تو را غیر قدح نیست
در دور حریفی که زند گرد برایی ۴
ما را چو سکندر هوس چشمهٔ حیوان
زآن است که دارد به لبت نسبت مایی ۵
ای سرو خیالی چو هوادار قدیم است
گه گه به رهش بهر خدا طال بقایی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۷ - ای دل به طریقی سوی زلفش اگر افتی
گوهر بعدی:شماره ۳۴۹ - ای که بر صفحهٔ مه خطّ غباری داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.