هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با زبانی عرفانی و عاشقانه، به موضوعاتی مانند تسلیم در برابر عشق، دوری از تکبر، اهمیت عشق و شوق، و بی‌ثباتی دنیا می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند "مستان می شوق" و "چشمهٔ حیوان"، عمق احساسات و عشق الهی را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک کامل این شعر نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و فلسفه عرفانی دارد.

شماره ۳۴۸ - ای دل سر تسلیم بنه بر کف پایی

ای دل سر تسلیم بنه بر کف پایی
کز راه تکبر نرسد کار به جایی ۱

هرکس که به می صاف نازد قدح دل
گر صوفی وقت است در او نیست صفایی ۲

چون دفتر گل باد پراکنده به هر باد
هر دل که در او از طرفی نیست هوایی ۳

مستانِ می شوق تو را غیر قدح نیست
در دور حریفی که زند گرد برایی ۴

ما را چو سکندر هوس چشمهٔ حیوان
زآن است که دارد به لبت نسبت مایی ۵

ای سرو خیالی چو هوادار قدیم است
گه گه به رهش بهر خدا طال بقایی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۷ - ای دل به طریقی سوی زلفش اگر افتی
گوهر بعدی:شماره ۳۴۹ - ای که بر صفحهٔ مه خطّ غباری داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.