هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و رنجهای آن سخن میگوید. او مخاطب را به ترک دنیای مادی و توجه به عشق الهی دعوت میکند و هشدار میدهد که جستوجوی بیحاصل در این دنیا تنها رنج و اندوه به همراه دارد. همچنین، از مخاطب میخواهد که به او ترحم کند، چرا که او در وادی عشق سرگردان است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و اندوه نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۳۶۳ - دلا چو روی به اقبال مقبلی داری
دلا چو روی به اقبال مقبلی داری
به ترک صحبت جان گیر اگر دلی داری ۱
گمان مبر که از این جست و جویِ بیحاصل
به غیر محنت و اندیشه حاصلی داری ۲
ترحّمی بکن ای آشنای وادی عشق
که من غیریقم و تو رو به ساحلی داری ۳
طواف کعبهٔ جانها تو را رسد ای مه
که شبروی و به هر کوی منزلی داری ۴
گذر ز عبقهٔ هستی خیالیا ورنه
به هوش باش که در راه مشکلی داری ۵
به ترک صحبت جان گیر اگر دلی داری ۱
گمان مبر که از این جست و جویِ بیحاصل
به غیر محنت و اندیشه حاصلی داری ۲
ترحّمی بکن ای آشنای وادی عشق
که من غیریقم و تو رو به ساحلی داری ۳
طواف کعبهٔ جانها تو را رسد ای مه
که شبروی و به هر کوی منزلی داری ۴
گذر ز عبقهٔ هستی خیالیا ورنه
به هوش باش که در راه مشکلی داری ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۲ - دلا تا محنتی بر خودنبینی
گوهر بعدی:شماره ۳۶۴ - دلا ز لذت مستی گهی خبر یابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.