شماره ۱۱۰ - اگر این نکهت از آن طره چین در چینست

اگر این نکهت از آن طره چین در چینست
نتوان گفت که نافه ز غزال چین است ۱

جان شیرین زکفش رفت بتخلی و هنوز
گوش فرهاد براه سخن شیرین است ۲

تو به تنهائی عاشق کش خونخوار شدی
یا مگر رسم و ره شهر نکویان این است ۳

یوسف از حیله اخوان به چه و گرگ بدشت
آنگه از راز درون پیرهن خونین است ۴

گر چه خونست دل از نافه مشکین مویت
هم سیه موی تو از دود دل مسکین است ۵

یار اگر بر سر مهر است تفاوت نکند
آسمان گر بسر مهر بمن یا کین است ۶

چشم صاحب نظران در رخ تو حیرانست
تا چه جای نظر مردم کوته بین است ۷

من و غلمان بهشتی و شی و باده صاف
چشم زاهد همه بر کوثر و حور العین است ۸

عشق آن طرفه عروسی که چو شد نامزدت
دل و دین شیر بها و خردش کابین است ۹

آه از آن لب شیرین که کند تلخ بفحش
حیف از آن سینه سیمین که دلش سنگین است ۱۰

خون آشفته نمی شوئی و ترسم مردم
بشناسندت از آن خون که کفت رنگین است ۱۱