شماره ۱۲۰ - بی تو یک شب گر سرم بر بستر است

بی تو یک شب گر سرم بر بستر است
نوک مژگان بر دو چشمم نشتر است ۱

بی مه روی توام تار است شب
گر روان بر چهره‌ام بس اختر است ۲

عکس ما در آینه شد جلوه‌گر
وهم آمد در گمان کاین دلبر است ۳

این چه ساقی بود کامد با قدح
این چه صهبا بود کاندر ساغر است ۴

در خور ذکر تو نه این سبحه است
در خور عشق تو نه این دفتر است ۵

هر گوهر از چار گوهر شد پدید
عشق را گوهر ز بحر دیگر است ۶

می کشان بر لطف حق مستظهرند
شیخ شهر ار بر عمل مستظهر است ۷

نی سواران راست مرکب شیر عقل
عشق آن مرغی که برقش شهپر است ۸

در خم زلفت دل آشفته گفت
آه از آن زخمی که مشکش بستر است ۹