شماره ۱۳۳ - مستی عشق به جز غمزه‌ی چشمان تو نیست

مستی عشق به جز غمزه‌ی چشمان تو نیست
زآنکه این نشاء به جز در خم مستان تو نیست ۱

تا که سیخ مژه را تافته بر آتش روی
نیست یک دل که بر این آتش بریان تو نیست ۲

لعل شیرین تو ساید نمکم بر دل ریش
شور عشاق جز از طعم نمکدان تو نیست ۳

جادوی چشم رسن باز چه شد از خم زلف
یوسفی نیست که در چاه زنخدان تو نیست ۴

دردمندان تو را کار فتاده به طبیب
درد این قوم مگر قابل درمان تو نیست ۵

باغبان سوی گلزار دگر رفت دلم
چونکه آن گلبن نوخیز به بستان تو نیست ۶

باز کن حلقه فتراک و سر ما بگذار
زانکه گویم صنما لایق چوگان تو نیست ۷

رخش نفس از سر میدان تعلق به جهان
عرصه کون و مکان در خور جولان تو نیست ۸

حیرت اینجاست که زلفین تو چون دیده خلق
یک سر موی نمانده است که حیران تو نیست ۹

آفتاب و مه و سیاره چو ما عریانند
بلکه یک ذره نمانده است که عریان تو نیست ۱۰

گرچه هر بذله شیرین به هوای لب تست
همچو من طوطی اندر شکرستان تو نیست ۱۱

همه جا قصه از آن زلف پریشان گفتم
تا نگویند که آشفته پریشان تو نیست ۱۲

نام نامی تو عنوان کلام است مرا
گرچه هر خاتمه خارج عنوان تو نیست ۱۳

طایف خیمه لیلی نبود جز مجنون
کعبه ما به جز از طوف بیابان تو نیست ۱۴

ای شه مرکز وحدت علی عمرانی
که دو صد موسی عمران چو سلمان تو نیست ۱۵