هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از عناصری مانند موسیقی، شراب، عشق، و مفاهیم صوفیانه استفاده میکند. شاعر از زیباییهای دنیوی و معنوی سخن میگوید و به مفاهیمی مانند عشق الهی، تسخیر دل، و حیرت در برابر هستی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به شراب و میخانه دارد که برای سنین پایینتر مناسب نیست.
شماره ۱۳۷ - مطرب این شور که در پرده عشاق نواخت
مطرب این شور که در پرده عشاق نواخت
زهره از رشک به وجد آمد و بربط بنواخت ۱
سر و دستار گر انداخته صوفی چه عجب
ساقی از این می ممزوج که در جام انداخت ۲
خسرو حسن تو نازم که به جولانگه ناز
بر سر ماه و خور از غالیه پرچم انداخت ۳
حیرتم از چه نظر از من و دل باز گرفت
آن که کار دو جهان را به نگاهی میساخت ۴
غمزه مست به تسخیر دو گیتی کافیست
ترک چشمت زد و ستیغ دو ابرو زچه آخت ۵
خال و زلف و مژه همدست پی غارت دل
لشکر کفر به تسخیر مسلمانان تاخت ۶
حاش لله که زند او در دیگر همه عمر
تا که آشفته در پیر خرابات شناخت ۷
پیر میخانه توحید علی دست خدا
کز تف تیغ خس و خار جهان را پرداخت ۸
وقت آنست کش اکسیر زنی بر مس قلب
زآنکه در بوته مهر تو همه عمر گداخت ۹
مانده در شش در حیرت برهانش ز کرم
جز قمار غم تو با دگری نرد نباخت ۱۰
زهره از رشک به وجد آمد و بربط بنواخت ۱
سر و دستار گر انداخته صوفی چه عجب
ساقی از این می ممزوج که در جام انداخت ۲
خسرو حسن تو نازم که به جولانگه ناز
بر سر ماه و خور از غالیه پرچم انداخت ۳
حیرتم از چه نظر از من و دل باز گرفت
آن که کار دو جهان را به نگاهی میساخت ۴
غمزه مست به تسخیر دو گیتی کافیست
ترک چشمت زد و ستیغ دو ابرو زچه آخت ۵
خال و زلف و مژه همدست پی غارت دل
لشکر کفر به تسخیر مسلمانان تاخت ۶
حاش لله که زند او در دیگر همه عمر
تا که آشفته در پیر خرابات شناخت ۷
پیر میخانه توحید علی دست خدا
کز تف تیغ خس و خار جهان را پرداخت ۸
وقت آنست کش اکسیر زنی بر مس قلب
زآنکه در بوته مهر تو همه عمر گداخت ۹
مانده در شش در حیرت برهانش ز کرم
جز قمار غم تو با دگری نرد نباخت ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - دید چو دیده دو بین در همه روشناییت
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - خلقت هر چیز از آب و گل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.