هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از عناصری مانند موسیقی، شراب، عشق، و مفاهیم صوفیانه استفاده می‌کند. شاعر از زیبایی‌های دنیوی و معنوی سخن می‌گوید و به مفاهیمی مانند عشق الهی، تسخیر دل، و حیرت در برابر هستی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به شراب و می‌خانه دارد که برای سنین پایین‌تر مناسب نیست.

شماره ۱۳۷ - مطرب این شور که در پرده عشاق نواخت

مطرب این شور که در پرده عشاق نواخت
زهره از رشک به وجد آمد و بربط بنواخت ۱

سر و دستار گر انداخته صوفی چه عجب
ساقی از این می ممزوج که در جام انداخت ۲

خسرو حسن تو نازم که به جولانگه ناز
بر سر ماه و خور از غالیه پرچم انداخت ۳

حیرتم از چه نظر از من و دل باز گرفت
آن که کار دو جهان را به نگاهی می‌ساخت ۴

غمزه مست به تسخیر دو گیتی کافیست
ترک چشمت زد و ستیغ دو ابرو زچه آخت ۵

خال و زلف و مژه همدست پی غارت دل
لشکر کفر به تسخیر مسلمانان تاخت ۶

حاش لله که زند او در دیگر همه عمر
تا که آشفته در پیر خرابات شناخت ۷

پیر میخانه توحید علی دست خدا
کز تف تیغ خس و خار جهان را پرداخت ۸

وقت آنست کش اکسیر زنی بر مس قلب
زآنکه در بوته مهر تو همه عمر گداخت ۹

مانده در شش در حیرت برهانش ز کرم
جز قمار غم تو با دگری نرد نباخت ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - دید چو دیده دو بین در همه روشناییت
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - خلقت هر چیز از آب و گل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.