شماره ۱۴۶ - دلی که روز و شبان از پی نظر می‌گشت

دلی که روز و شبان از پی نظر می‌گشت
ز زخم تیز نظر دوش بی‌خبر می‌گشت ۱

کسی که پا نکشیدی ز کعبه در همه عمر
به طوف میکده می‌دیدمش به سر می‌گشت ۲

بلی مسیر قمر عقربست و این عجبست
که دوش عقرب زلف تو بر قمر می‌گشت ۳

اگر تو موی میان را به جلوه ننمودی
کس این خیال نکردی که مو کمر می‌گشت ۴

نخوردی آب نی کلکم ار ز چشمه خضر
نه میوه سخنش تازه بود و تر می‌گشت ۵

چنان به بزم طرب دوش چنگ زد مطرب
که گوش زهره ز مزمار و عود کر می‌گشت ۶

چه بود لذت این سوختن که آشفته
نهاد خرمن و اندر پی شرر می‌گشت ۷

حساب حشر نداشتم چه می‌شدی با خلق
اگر نه حیدر کرار دادگر می‌گشت ۸