شماره ۱۴۹ - مرا تو حاصل گفتاری از جهان ایدوست

مرا تو حاصل گفتاری از جهان ایدوست
بهای هر نظرت صد هزار جان ایدوست ۱

نه صعوه جا نکند در دهان افعی و مار
چرا بزلف تو دل کرده آشیان ایدوست ۲

بر آستان که اگر جم بود ندارد فخر
سریکه می نه بسودت بر آستان ایدوست ۳

مراست قطره خونی نثار مقدم تست
بیا و تیغ بیار و بریز هان ایدوست ۴

شوم چو عظم رمیم و ولیک همچون نی
نوای عشق تو خیزد زاستخوان ایدوست ۵

نه هر کجا که بود گو رود پی چوگان
مرا سریست چرائی تو سرگران ایدوست ۶

خضر زچشمه حیوان بقا گرفت تو را
دمیده خضر بر اطراف آندهان ایدوست ۷

بشوق بال فشانی است جان بخاک درت
مرا زتنگی این خانه وارهان ایدوست ۸

ندانم که از پریشان شد است آشفته
ولی بزلف تو دارد دلم گمان ایدوست ۹

بعشق معتقدم من که آن ولی خداست
باعتقاد بمردیم همچنان ایدوست ۱۰