شماره ۱۸۰ - زعشق روی تو هر کو مرا نمود ملامت

زعشق روی تو هر کو مرا نمود ملامت
بیک مشاهده از عمر رفته داشت شکایت ۱

کسی زشنعت اعدا زدوست روی نتابد
که همدمند زآغاز عاشقی و ملامت ۲

تمام وحشت مردم بحشر این بود و بس
که شام هجر درآید بجای روز قیامت ۳

گناه دیگری از دیگری نخواسته ایزد
مراست دیده نظرباز و دل کچیده غرامت ۴

طمع زجان ببرد هر که جا گزید در آتش
زعشق دم نزند هر که راست میل سلامت ۵

زنو قیامت دیگر کنی بپای همانا
بمحشر ار بخرامی بتا بآن قد و قامت ۶

زکوی میکده کی رو کنم بصومعه زاهد
که من زپیر مغان دیده ام هزار کرامت ۷

گذر زکوی تو کردن بخلق بس شده مشگل
زبسکه قافله دل فکنده رحل اقامت ۸

زخلق راز من آشفته کی نهفته بماند
که هست چهره و اشکم بدرد عشق علامت ۹