شماره ۱۷۹ - زهجر زلف تو گفتم شبی کنیم شکایت

زهجر زلف تو گفتم شبی کنیم شکایت
فغان که این شب تیره نمیرسد بنهایت ۱

نمیدهد دلم از دست دامن شب یلدا
که در درازی و تاری ززلف تست کنایت ۲

بسوزی ار بعدالت ببخشی ار زکرامت
زتست بخشش و رحمت زماست جرم و جنایت ۳

دعا کنم چو بدشنام نام من بلب آری
که فحش از آن لب شیرین کرامتست و عنایت ۴

حدیث عشق زپروانه پرس وصدق از او جو
که سوخت جانش و از سوختن نکرد شکایت ۵

بغیر شمع که میسوخت شب بحالت زارم
کسی بشام فراق توام نکرد حمایت ۶

بدیده رشگ برد دل برای دیدن رویت
ببین که بخل چه قدر است و رشگ تا به چه غایت ۷

بجز نسیم سحر کو شمیم زلف تو آورد
کسی بزخمی ناسور دل نکرد رعایت ۸

فراق نامه آشفته گر بکوه بخوانی
بسنگ خاره کند آه درمند سرایت ۹