هوش مصنوعی: این شعر از درد عشق و فراق سخن می‌گوید که درمان‌ناپذیر است و طبیبان از درمان آن عاجزند. شاعر از بی‌وفایی معشوق و رنج‌های عشق شکایت می‌کند و به دنبال چاره‌ای می‌گردد. در نهایت، به امام علی(ع) به عنوان طبیب دل‌های شکسته اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و رنج ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۲۳۰ - یارب این درد که درمان نپذیرد از چیست

یارب این درد که درمان نپذیرد از چیست
وین که بر داغ درون تازه نمک پاشد کیست ۱

عجز دارند طبیبان جهانم زعلاج
لاعلاجم چکنم چاره چه تدبیرم چیست ۲

گر چه نالد دل بیمار بسینه پنهان
نیست یکدل بهمه شهر کز و نالان نیست ۳

عجبی نیست که در هجر تو مردند بسی
عجب آنست که یکتن بفراق تو بزیست ۴

بارها گفتی بنشینم و خونت بخورم
باری ای عهد شکن بر سر پیمانت بایست ۵

مردمان غرقه خونند و زخود بیخبرند
دیده ام گرچه نهان دوش زمردم بگریست ۶

غوطه در خون زند ار چشم بپاداش خطاست
گنهش اینکه بترکان خطائی نگریست ۷

لاف عشقت بود و بوالهوسی آشفته
معنی ار هست بیاور که سراسر دعویست ۸

لاجرم دردیت ار هست روان شو بنجف
که طبیب دل سودازده گان جمله علیست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۹ - از هر خوشی بدور جهان عشق خوشتر است
گوهر بعدی:شماره ۲۳۱ - گلم میار خدا را تو باغبان عنایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.