شماره ۲۳۲ - برهان مرا تو یارب زکرم زدام حیرت

برهان مرا تو یارب زکرم زدام حیرت
که شدست صرف عمرم همه در مقام حیرت ۱

چه شراب درقدح ریخت ببزم ساقی ما
که زمین و آسمان مست شده زجام حیرت ۲

چه دیار بود عشقت که بعاشقان گذشته
همه روز روز حرمان همه شام شام حیرت ۳

دو جماعت مخالف بسلوک رند و زاهد
همه سوخته زسودا و تمام خام حیرت ۴

حکما که شهسوارند مصاف معرفت را
نکشیده تیغ فکرت یکی از نیام حیرت ۵

برسول عقل گفتم چه بود پیام گفتا
همه سر بمهر نامه بودم بنام حیرت ۶

بعقال عقل بستم همه بختیان امکان
بکفم نیفتاده بجز از زمان حیرت ۷

نه تو خضر روزگاری و ولی کردگاری
تو بگیر دست آشفته درین مقام حیرت ۸

گه رحمت است ایشاه باهل فارس الحق
که شدند جمله مغلوب زازدحام حیرت ۹