شماره ۲۴۶ - چون نسیم از برم آن ماه بناگاه گذشت

چون نسیم از برم آن ماه بناگاه گذشت
بر من آن رفت که بر شمع سحرگاه گذشت ۱

نیمی از آن خم گیسو بکفم بود و گرفت
آه از آن عمر درازم که چه کوتاه گذشت ۲

بوی پیراهن یوسف نشنیدم و دریغ
همه عمرم چو گدایان بسر راه گذشت ۳

واعظ از طول قیامت چکنی قصه برو
آزمودیم و همه روز بیک آه گذشت ۴

مرک چون تاختن ارد به بنی نوع بشر
بر گدا نیز همان رفت که بر شاه گذشت ۵

سیخ کمانا چه بزه میکنی از ناز کمان
وه که از کوه گران غمزه جانکاه گذشت ۶

لیلی از حالت مجنون چه بپرسی که چه شد
سایه وار از پی تو بوده و همراه گذشت ۷

گفتی ای ماه دو هفته که مهی در سفرم
سالها بر من آشفته در این ماه گذشت ۸

از فراق تو پناهم بدرشاه نجف
آنکه از نه فلکش پایه درگاه گذشت ۹