شماره ۲۵۰ - دانی چه تمیز است میان تن و جانت

دانی چه تمیز است میان تن و جانت
تو جان جهانی و بود جسم جهانت ۱

با تلخی جان باختنم کام نه تلخ است
نامم ببری گر دم رفتن بزبانت ۲

ظلمات خم زلف سیه من چو سکندر
خضر است خطت چشمه خضر آب دهانت ۳

با مهر منیر تو کجا ماه بتابد
کی سرو چمد با قد چون سرو روانت ۴

بر سرو نیامیخته آن سنبل گیسو
بر ماه کجا باشد ابروی کمانت ۵

گر مشتری دین و دلت تاجر عشق است
یکسان بنماید بنظر سود و زیانت ۶

تحسین بحسن تو بجز عجز نداریم
این نکته مبین نشود جز به بیانت ۷

رویت که عیان دیده مگر عین حقیقت
کذب است که گفتند که دیدیم عیانت ۸

آشفته بداغ تو کند فخر بعالم
گر داغ شده به که بجا هست نشانت ۹

جانان جهانی تو علی مظهر حقی
جان بهر تو میخواهد آشفته بجانت ۱۰