شماره ۲۵۱ - عشق است که بر درد دل خسته طبیب است

عشق است که بر درد دل خسته طبیب است
شوق است که غارتگر صبر است و شکیب است ۱

چشم است که از کفر برد رونق اسلام
زلف است که پیرایه زنار و صلیب است ۲

سرمایه عشاق چو عجز است و نیاز است
کار بت طناز چه ناز است و عتیب است ۳

ای میوه گلزار نکوئی تو بفرما
کز سیب زنخدان تو دلرا چه نصیب است ۴

عاشق که کند عیش بیاد سر زلفت
با بوی عبیر تو چه محتاج بطیب است ۵

با اینکه شد آویزه فتراک تو سرها
دست دل سودا زده گانت برکیب است ۶

حلوا نکنم ترک که شور مگسی هست
زان کو نتوان رفت که غوغای رقیب است ۷

در گلشن حسن تو بس آن سیب زنخداان
باغ است که محتاج به به یا که بسیب است ۸

چون جوئیش آشفته از این پست و بلندی
آنرا که مکان نه بفراز و بشیب است ۹

گفتی که بود عشق علی مخزن اسرار
آنست که بر منبر توحید خطیب است ۱۰

پیرایه ببندید بخویش ار همه عالم
از حب تو ایشاه مرا زینت و زیب است ۱۱