هوش مصنوعی: در این متن شاعر با عناصر طبیعت و مفاهیم بهشتی گفتگو می‌کند و هر یک پاسخ می‌دهند که متعلق به گروه خاصی از عاشقان یا بندگان هستند. این گفتگوها نشان‌دهنده ارتباط عمیق بین طبیعت، عشق و معنویت است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از اشارات فلسفی یا عرفانی برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.

شماره ۲۹۰ - گفتم این لاله است گفت از داغداران منست

گفتم این لاله است گفت از داغداران منست
گفتم این نرگس بگفت از میگساران منست ۱

گفتم این جنت بگفتا قطعه از کوی ماست
گفتم این طوبی بگفت از شاخساران منست ۲

گفتمش گل گفت برگی از کتاب حسن ماست
گفتمش بلبل گفت از بیقراران منست ۳

گفتمش حوری و غلمان گفت اینان بنده اند
گفتمش کوثر بگفت از جویباران منست ۴

گفتمش سرو چمن گفتا بگویم پا بگل
گفتمش باغ سمن گفت از بهاران منست ۵

گفتمش خنگ فلک گفتا زخیلم توسنی
گفتمش خورشید گفت از نیزه داران منست ۶

گفتم این باشد زحل گفتا زخیلم هندوئی
گفتمش مه گفت این از پرده داران منست ۷

گفتم امکان گفت گردی خواسته از دامنم
گفتم آشفته بگفت از جان نثاران منست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - ای دل بسینه میطپی این اضطراب چیست
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - ای سلطنت امکان کم پایه زخدامت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.