هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر به ستایش مقام معنوی و عظمت معشوق (احتمالاً خدا یا یک شخصیت مقدس) می‌پردازد. او از ناتوانی خود در درک این مقام و نیاز به راهنمایی مردان آگاه سخن می‌گوید. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق، تقابل عقل و عشق، و رستگاری از طریق عشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌ها ممکن است نیاز به دانش پیشینه‌ای داشته باشند که معمولاً در این سن کسب می‌شود.

شماره ۲۹۵ - کیم من تا توانم دهر زد از هستی بدرگاهت

کیم من تا توانم دهر زد از هستی بدرگاهت
که برتر از قیاس و وهم آمد پایه جاهت ۱

چو عنقا پر گر افشانم رسیدن برتو نتوانم
مگر افتم بسر اندر پی مردان آگاهت ۲

بسی چون نوح و یونس مانده اندر قعر بحر تو
هزاران یوسف مصری فتاده در ته چاهت ۳

نسیم قهرت ار جنبد نماند کوه را تمکین
زجا سیلش نجنباند اگر لنگر کند کاهت ۴

اگر کری هدایت بیند از تو خضر خواهد شد
ندارد ره سوی مقصد اگر خضر است گمراهت ۵

مدام اندر یک احوالی پری از شبه و امثالی
بود کافر کسی کاندر گمان آورده اشباهت ۶

سلاطین را بگاه اندر نبیند کس مگر گاهی
توئی کاندر حور آیند اندر گاه و بیگاهت ۷

بود کاشفته را اندر دل صد پاره جا گیری
اگر در ساحت دلهای ویرانست خرگاهت ۸

مرا از کثرت عصیان نباشد ره بسوی تو
بگیرم دامن حیدر که ره یابم بدرگاهت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۴ - زآن ملک حذر کن که در او پادشهی نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۹۶ - مرا حدیث شکفتی است در کمال غرابت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.