هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عاشقانه و غمانگیز شاعر است که با وجود زیباییهای جهان و فصل بهار، بدون معشوق، همه چیز برایش بیرنگ و بیمعناست. شاعر از درد فراق و عشق ناکام مینالد و با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، بلبل، و باغ، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، اشارهای به آزادی از تعلقات و یادآوری دیار و یار دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۶ - گرچه جهان خرم است و فصل بهار است
گرچه جهان خرم است و فصل بهار است
بی گل رویتو گل بدیده چو خار است ۱
گر بگلی بلبلی غزل بسراید
یا که بهر گلبنی به نغمه هزار است ۲
بر دل عاشق بغیر غم نفزاید
زآنکه بگلزار دیگرش سر و کار است ۳
مطرب همسایه برد رنگ زناهید
ساقی خمخانه مست و باده گسار است ۴
راست شد از تار دل نوای غم انگیز
باده ای لعل لبت دوای خمار است ۵
مرغ غریب ار رود بگلشن فردوس
باز نواخوان بیاد یار و دیار است ۶
سرووش آزاده ام زبار تعلق
تا که بخاطر مرا زعشق تو بار است ۷
میروی و صد هزار دل برکیبت
رنج پیاده چه داند آنکه سورا است ۸
در قفس ای مرغ دل چه شکوه زصیاد
چون بتواش نظره ای در آخر کار است ۹
گلشن شیراز باد خوش بحریفان
خاک در طوس به زباغ و بهار است ۱۰
بود مس آشفته و زفیض در شاه
گو بنگر صیرفی که زر عیار است ۱۱
بی گل رویتو گل بدیده چو خار است ۱
گر بگلی بلبلی غزل بسراید
یا که بهر گلبنی به نغمه هزار است ۲
بر دل عاشق بغیر غم نفزاید
زآنکه بگلزار دیگرش سر و کار است ۳
مطرب همسایه برد رنگ زناهید
ساقی خمخانه مست و باده گسار است ۴
راست شد از تار دل نوای غم انگیز
باده ای لعل لبت دوای خمار است ۵
مرغ غریب ار رود بگلشن فردوس
باز نواخوان بیاد یار و دیار است ۶
سرووش آزاده ام زبار تعلق
تا که بخاطر مرا زعشق تو بار است ۷
میروی و صد هزار دل برکیبت
رنج پیاده چه داند آنکه سورا است ۸
در قفس ای مرغ دل چه شکوه زصیاد
چون بتواش نظره ای در آخر کار است ۹
گلشن شیراز باد خوش بحریفان
خاک در طوس به زباغ و بهار است ۱۰
بود مس آشفته و زفیض در شاه
گو بنگر صیرفی که زر عیار است ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۲۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۵ - گویند بهار است و جهان رشگ بهشت است
گوهر بعدی:شماره ۳۰۷ - زردی روی مرا آن رخ گلگون باعث
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.