هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و دلباختگی سخن میگوید. او از زیبایی معشوق، رنجهای عشق، و تأثیرات عمیق آن بر دل و جان خود مینویسد. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند پختگی روح و تقدیر دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۰۷ - زردی روی مرا آن رخ گلگون باعث
زردی روی مرا آن رخ گلگون باعث
قامت خم شده را آن قد موزون باعث ۱
نافه زلف تو دلرا سبب ناسور است
پی خون خوردنم آن لعل طبرخون باعث ۲
شود شیرین بود از تلخی کام فرهاد
از پی شهرت لیلی شده مجنون باعث ۳
پخته گردیدن درویش بود سر وجود
تا نگوئی که بود گردش هامون باعث ۴
شبنم دیده هجران زده ای طوفان کرد
تو مپندار که شد دجله و جیحون باعث ۵
دل آشفته اگر چه همه سودا می پخت
لیک آن حلقه گیسو شدش افزون باعث ۶
خاکبوس در سلطان خراسان نتوان
مگر آندم که شود بخت همایون باعث ۷
قامت خم شده را آن قد موزون باعث ۱
نافه زلف تو دلرا سبب ناسور است
پی خون خوردنم آن لعل طبرخون باعث ۲
شود شیرین بود از تلخی کام فرهاد
از پی شهرت لیلی شده مجنون باعث ۳
پخته گردیدن درویش بود سر وجود
تا نگوئی که بود گردش هامون باعث ۴
شبنم دیده هجران زده ای طوفان کرد
تو مپندار که شد دجله و جیحون باعث ۵
دل آشفته اگر چه همه سودا می پخت
لیک آن حلقه گیسو شدش افزون باعث ۶
خاکبوس در سلطان خراسان نتوان
مگر آندم که شود بخت همایون باعث ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۶ - گرچه جهان خرم است و فصل بهار است
گوهر بعدی:شماره ۳۰۸ - تو آن شهی که زافلاکیان ستانی باج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.