شماره ۳۰۸ - تو آن شهی که زافلاکیان ستانی باج

تو آن شهی که زافلاکیان ستانی باج
زخاک درگه تو روح قدس سازد تاج ۱

قمر رکابی و کیوان جناب و می زیبد
که هندوان تو گیرند زآفتاب خراج ۲

گر آفتاب جمالت نمیشدی طالع
هنوز صبح ازل بد نهان بظلمت داج ۳

کمینه پایه تخت جلال تو کرسیست
اگر سریر سلیمان بدی زتخته عاج ۴

اگر کلیم که در طور نور روی تو دید
و گر مسیح زلعل لب تو یافت علاج ۵

اگر نه پنجه خیبر گشای توبودی
که داد دین پیمبر بدست و تیغ رواج ۶

عیان حقیقت حقت بود زسر تا پا
چو نور شمع که پیداست از سراج زجاج ۷

لسان حقی و دست خدا که گفت و شنید
به پشت پرده نبیت بلیلة المعراج ۸

اگرنه واسطه بودی تو آفرینش را
چهار طبع مخالف نمیگرفت مزاج ۹

کمین سگی زسگان در تو آشفته است
بآستان جلال تو بار یابد کاج ۱۰