شماره ۳۴۶ - نیمه شب آن مه چو از حجاب برآمد

نیمه شب آن مه چو از حجاب برآمد
عقل گمان کرد کافتاب برآمد ۱

کاوش مژگان چنان بسینه اثر کرد
کز گل قبرم پر عقاب برآمد ۲

تا که گریزند مهر و ماه چو خفاش
پرده بیفکند و از نقاب بر آمد ۳

جوش زنان ریخت می زچشم صراحی
آتش افروخته از آب برآمد ۴

من پی قاتل دوان بشهر که ناگاه
ساعد سیمین بخون خضاب برآمد ۵

باد بیک سو فکند زلف سیاهش
برق جهان سوز از سحاب برآمد ۶

سیخ کبابش بدست بود و بیفکند
دود دل من چو از کباب برآمد ۷

تازه جوانی زسحر غمزه جهان سوخت
الحذر از جان شیخ و شاب برآمد ۸

گو بفلاطون خم نشین که سحرگاه
صد خمم از جرعه ی شراب برآمد ۹

خواب حرام است و فتنه آمده بیدار
ترک سیه مست من زخواب برآمد ۱۰

نوبت سلطان غیب صاحب عصر است
شحنه عدلش باحتساب برآمد ۱۱

محتسب از حکم اوست خسرو ایران
زآنکه جوان بخت و کامیاب برآمد ۱۲

خاک شد آشفته لیک طایر روحش
گرد درو بام بوتراب برآمد ۱۳