شماره ۳۴۵ - وصل میخواست دل و کار به هجر تو کشید

وصل میخواست دل و کار به هجر تو کشید
از گلستان وفا جز گل حرمان ندمید ۱

هر که یوسف بزرناسره در مصر فروخت
گر بها جان کندش پس نتوان که خرید ۲

گنج بیرنج میسر نشود گل بیخار
گر که با گنج بود مار که باید طلبید ۳

برو ای عقل که بی عشق نشستن نتوان
ببرای تیغ که از دوست نخواهیم برید ۴

گر جهان آینه گردند نه بیند جز یار
هر که در آینه ی دل رخ زیبای تو دید ۵

وصف از شکر و حلوا نتواند گفتن
هر که از آن لب شیرین سخن تلخ شنید ۶

دوش چون جان بلبم بود لب او همه شب
امشب از حسرت آن لعل بلب جان برسید ۷

غافل از حیله اخوان منشین ای یعقوب
گرک از دشت برون آمد و یوسف بدرید ۸

نه همین دل شده از ناوک مژگان تو خون
نیست یک مرغ که از تیر تو در خون نطپید ۹

فرق در عاشق و زاهد که گذارد جز عشق
عشق تمییز دهد لاجرم از پاک و پلید ۱۰