شماره ۳۵۴ - دردیست غم عشق که درمان نپذیرد

دردیست غم عشق که درمان نپذیرد
بگذار مریض تو باین درد بمیرد ۱

ناچار رسد مرگ بنی نوع بشر را
هر کس بود از حلقه عشاق بمیرد ۲

بنمای بناصح خم زلفین چلیپا
تا خرده بسودا زدگان تو نگیرد ۳

مجبول طبیعت بودش عشق حکیما
عاشق نتواند که نصیحت بپذیرد ۴

آشفته و قلاشم و سر حلقه او باش
پرهیز بکن کاتش ما در تو نگیرد ۵

زحمت چه بری کاتب اعمال که درویش
دامان علی را بصف حشر بگیرد ۶

از جرم دو عالم چه غم ار بر تو نویسند
ایزد زعلی تا که شفاعت بپذیرد ۷