هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، درویشی، ملامت‌ها، و ارتباط با معشوق و حیدر (ع) سخن می‌گوید. همچنین، مفاهیمی مانند تسلیم در برابر فرمان حق، دل‌آزردگی عاشقان، و نمادهای عرفانی مانند کعبه و بتکده در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و تمثیل‌های به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۸۱ - آندم که زنم از عشق فرخنده دمی باشد

آندم که زنم از عشق فرخنده دمی باشد
در دادن سر ما را ثابت قدمی باشد ۱

شایسته درویشان افتاده ملامتها
خاصه که دل درویش با محتشمی باشد ۲

نه بتکده تنها شد جای صنم چینی
مقبل بود آن کعبه کاو را صنمی باشد ۳

چشم تو خطا نبود گر میرمد از زلفت
آهوی خطائی را از دام رمی باشد ۴

در ملک وجودت نیست راهی بسوی کعبه
خوش آنکه بفرمانش ملک عدمی باشد ۵

زیر علم حیدر بردیم پناه آری
هر کس بتمنائی زیر علمی باشد ۶

شاید که زند آبی بر آتش دل گاهی
چون دیده عاشق را پیوسته نمی باشد ۷

فرخنده سری باید شایسته سودایت
خرسند دلی کاو را از عشق غمی باشد ۸

زخمه خورد از مژگان مسکین دل آشفته
چون بربطش از ناله تا زیر و بمی باشد ۹

حاشا که هلد افغان تا میزندش چوگان
دانی که دهل یکدم خاموش نمیباشد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۰ - خوابم چو با خیال جمالت یکی شود
گوهر بعدی:شماره ۳۸۲ - المنة لله که شب هجر سرآمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.