هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از مفاهیمی مانند عشق، دلبستگی، رنجهای عشق و فداکاری در راه معشوق سخن میگوید. شاعر از تصاویری مانند گلشن، سرو، سمن، خنجر و شمشیر برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۳۸۳ - هر که در گلشن دل سرو سمن بردارد
هر که در گلشن دل سرو سمن بردارد
بایدش دل زگل و سرو سمن بردارد ۱
حالت بسمل عشق و مژه فتانش
داند آن خسته که دل برسر خنجر دارد ۲
کرده چون پهلوی دارا دل مجروهم چاک
آنکه ابروی چو شمشیر سکندر دارد ۳
نبود آرزوی کوثر و حورش در دل
آنکه دلبر ببرو باده بساغر دارد ۴
تاج جمشید بسرکی نهد و افسر کی
هر که از خاک در میکده افسر دارد ۵
کار ناصح بسر زلف تو افتادی کاش
تا بدیدی دل آشفته چه بر سر دارد ۶
بایدش دل زگل و سرو سمن بردارد ۱
حالت بسمل عشق و مژه فتانش
داند آن خسته که دل برسر خنجر دارد ۲
کرده چون پهلوی دارا دل مجروهم چاک
آنکه ابروی چو شمشیر سکندر دارد ۳
نبود آرزوی کوثر و حورش در دل
آنکه دلبر ببرو باده بساغر دارد ۴
تاج جمشید بسرکی نهد و افسر کی
هر که از خاک در میکده افسر دارد ۵
کار ناصح بسر زلف تو افتادی کاش
تا بدیدی دل آشفته چه بر سر دارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۲ - المنة لله که شب هجر سرآمد
گوهر بعدی:شماره ۳۸۴ - تنها نه ترک بچه من تندخو بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.