هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ فارسی، سرشار از تصاویر عاشقانه و عرفانی است. شاعر از دوستان می‌خواهد که با شادی و پایکوبی، می بنوشند و به عشق و دوست دل ببندند. او از موسیقی، رقص، و شراب به عنوان نمادهایی برای رسیدن به حالتی روحانی و عرفانی استفاده می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند رهایی از دنیای مادی و تکیه بر عشق الهی دارد.
رده سنی: 18+ متن شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم پیچیده عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۹۱ - دوستان دلبر بدست افتاد دستی برزنید

دوستان دلبر بدست افتاد دستی برزنید
زآن می کهنه بیارید و زنو ساغر زنید ۱

دست افشان پای کوبان بذله سنج و نغمه خوان
چشم بگشائید و قفل آهنین بر در زنید ۲

جان سپند آسا زشادی بر سر آتش نهید
وز شرار شوق شعله در دل مجمر زنید ۳

مطربان دفها بکف آرید با ضرب اصول
چنگ اندر چنگ نای و بربط و مزمر زنید ۴

از برای استراق سمع گر آید رقیب
از شهاب ثاقب آهش بجان آذر زنید ۵

گر بگردد گرد خانه نیمشب میر عسس
سنگها از توبه بشکسته اش بر سر زنید ۶

از نوای کوس شادی گوش گردون کر کنید
تیر آه آتشین دردیده اختر زنید ۷

کشور دل را چراغان کرده از انوار دوست
خطبه ها خوانده بنامش سکه ها برزر زنید ۸

صحن مسجد را زآب باده شست و شو کنید
شیخ را آتش بزرق و خرقه و دفتر زنید ۹

حلقه زلفش بجای حلقه کعبه بدست
در دل شب صبح جویان حلقه ای بر در زنید ۱۰

یعنی ازکون و مکان یکسر بگردانید رو
همچو آدم تکیه بر خاک در حیدر زنید ۱۱

هان و هان این موهبت را ما و تو در خور نه ایم
بوسه ای بر خاک سلیمان و در قنبر زنید ۱۲

تا نیفتد دیگ سودای غم عشقش زجوشن
آتش آشفته را پیوسته دامن برزنید ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۹۰ - دل سودازده را کار بسامان نرسد
گوهر بعدی:شماره ۳۹۲ - زیبا صنما این همه زیبا نتوان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.