خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که از درد عشق، فراق و ناامیدی سخن می‌گوید. شاعر از دل سودازده، غم هجران و اشک‌های بی‌پایان می‌نویسد و احساس می‌کند که هیچ چیز به پایان نمی‌رسد. او به داستان‌های اساطیری مانند یعقوب و کنعان اشاره می‌کند تا عمق رنج خود را نشان دهد.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی و آشنایی با مفاهیم عرفانی و ادبیات کلاسیک دارد.

دل سودازده را کار بسامان نرسد
تا مرا دست بآن زلف پریشان نرسد

دل من تنگ و غم هجر فراوان چکنم
گر بامداد من آن دیده گریان نرسد

گر بدامان نرسد دست منت نیست عجب
دست درویش همانا که بسلطان نرسد

هر چه را مینگرم هست بعالم پایان
شب هجر از چه ندانم که بپایان نرسد

چشم یعقوب سفید است ببیت الاحزان
آه اگر قافله مصر بکنعان نرسد

کی صدف حامله لؤلؤی لالا گردد
شب گر از چشم ترم اشک بعمان نرسد

سیل اشکم شده پیوسته بهم در شب هجر
عجب ار قامت این موج بطوفان نرسد

هر چه چون گوی بمیدان طلب گردیدم
دست من در خم آنزلف پریشان نرسد

بهر آشفته مبر زحمت بیهوده طبیب
درد عشق است همان به که بدرمان نرسد

«آشفتهٔ شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir