هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، به توصیف عشق و زیبایی معشوق و تأثیرات عمیق آن بر شاعر می‌پردازد. شاعر از زلف، نگاه، و جمال معشوق با تصاویر شاعرانه مانند آهوی ختن، شیر بیشه، و تیر و کمان یاد می‌کند و احساسات خود را با ترکیباتی مانند خون حلق و آشفته‌شدن بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خون حلق' و 'تیغ بکف' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۳۹۳ - چو یاد زلف توام در ضمیر میآید

چو یاد زلف توام در ضمیر میآید
زگفته ام همه بوی عبیر میآید ۱

تو آهوی ختنی یا رب این چه افسونست
که شیر بیشه بدامت اسیر میآید ۲

بسنگ خاره کند رخنه ناوک مژه ات
چو سوزنی که برون از حریر میآید ۳

میان خیل بتان شهسوار کج کلهم
چو در میانه لشکر امیر میآید ۴

زخون حلق من ای ترک شخ کمان بگذر
که صیدهای چنین کم بتیر میآید ۵

بغیر آینه کانهم رخ تو عاریه کرد
کجا تو را بدو عالم نظیر میآید ۶

اگر بکوی تو آشفته شکسته پرم
ولی زگلشن خلدم صفیر میآید ۷

دوباره مانی اگر نقش صد نگار کند
کجا چو نقش رخت دلپذیر میآید ۸

سواره تیغ بکف میرسد پی قتلم
چو آن بلا که زبالا بزیر میآید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۹۲ - زیبا صنما این همه زیبا نتوان بود
گوهر بعدی:شماره ۳۹۴ - دلبر از کین بنگر با من دلداده چه کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.