هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از درد عشق، رنج دلباختگی و حالات روحی شاعر در مواجهه با معشوق و می سخن میگوید. شاعر از دلبستگی، آزادگی، و تأثیر شراب و عشق بر روح و روان خود مینویسد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده و استفاده از استعارههای شراب و مینوشی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارند.
شماره ۳۹۴ - دلبر از کین بنگر با من دلداده چه کرد
دلبر از کین بنگر با من دلداده چه کرد
غم آن سرو سهی با دل آزاده چه کرد ۱
گر مرا خرقه برهن می نابست چه باک
زاهد شهر ندانی که بسجاده چه کرد ۲
زده از مشگ ختن خال معنبر بر گل
بنگر این نقش که با آینه ساده چه کرد ۳
دل که دیوانه و زنجیری او نیست کجاست
چابکی بین که بیک جلوه پریزاده چه کرد ۴
ساقی از بوی میش کرد مرا آشفته
با حریفان بنگر نشئه آن باده چه کرد ۵
غم آن سرو سهی با دل آزاده چه کرد ۱
گر مرا خرقه برهن می نابست چه باک
زاهد شهر ندانی که بسجاده چه کرد ۲
زده از مشگ ختن خال معنبر بر گل
بنگر این نقش که با آینه ساده چه کرد ۳
دل که دیوانه و زنجیری او نیست کجاست
چابکی بین که بیک جلوه پریزاده چه کرد ۴
ساقی از بوی میش کرد مرا آشفته
با حریفان بنگر نشئه آن باده چه کرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۳ - چو یاد زلف توام در ضمیر میآید
گوهر بعدی:شماره ۳۹۵ - زآن غنچه که از پرده بیک بار برآمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.