شماره ۳۹۶ - آن دو چشم تو که در زیر دو ابروی خمند

آن دو چشم تو که در زیر دو ابروی خمند
چون دو مستند که پیوسته پی قصد همند ۱

چشمهایت زنگه و آن دو لبان از خنده
آفت خیل عرب فتنه ملک عجمند ۲

شبنم آسا بر خورشید جمالت عدمند
مه و خورشید که در منطقه ثابت قدمند ۳

خضر عهدند و جوان بخت و ندیده ظلمات
سبزهائی که بگرد لب نوشت بدمند ۴

صوفیانی که بذوق تو بوجند و سماع
فارغ از زمزمه مطرب و از زیر و بمند ۵

آه از آن ترک کمانکش که قدر انداز است
حذر از آن دو خم زلف که پرپیچ و خمند ۶

بی وجود تو مرا زندگی آنسان تنگست
که برم حسرت از آنان که بخواب عدمند ۷

چه عجب الفت چشمان تو با مرغ دلم
وحشیان هیچ زدیوانه شنیدی برمند ۸

نه زیاد است بسوداش اگر سر دادم
خوب رویان وفا پیشه ندانی که کمند ۹

پی نبرده بگلستان تو چون آشفته
بعبث بیهده جمعی پی باغ ارمند ۱۰