شماره ۴۰۴ - تا بکی راز غم عشق تو ناگفته بود

تا بکی راز غم عشق تو ناگفته بود
تا بکی گوهر اسرار تو بنهفته بود ۱

تا بکی بر نکن چشم خود از خواب خمار
فتنه هر چند که به باشد گر خفته بود ۲

چهره بنمای در آئینه ام ای شاهد غیب
زآنکه مرآت دل از زنگ هوس رفته بود ۳

گفتم این شوخی و آئین ظرافت بگزار
گفت خوش باش که معشوق تو آلفته بود ۴

مطرب از بهر خدا راست بزن پرده وصل
سخنی گوی از این قصه که نشنفته بود ۵

گفته بودم که بگویم ببرت شوخ فراق
پیش چشمان تو هر راز نهان گفته بود ۶

در سویدای دلم نیست بجز سر جنون
تا که سودای تو اندر سر آشفته بود ۷