هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت و نمادهای مذهبی برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و روحانی استفاده می‌کند. شاعر از زلف سیاه، خال سیاه، کعبه، و دیگر تصاویر برای توصیف معشوق و درد عشق بهره می‌برد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۴۱۴ - ماه در زلف سیاهش نگرید

ماه در زلف سیاهش نگرید
در شب تیره بماهش نگرید ۱

کعبه حاجی بشناسد زحجر
زیر مو خال سیاهش نگرید ۲

زد علم خطت و حسنت بگریخت
عاشقان گرد سپاهش نگرید ۳

زلف چوگان و سر مشتاقان
همچو گو بر سر راهش نگرید ۴

از کمان ابروی او پرسیدی
در دلم تیر نگاهش نگرید ۵

مه و خور سوخت زدرد دل ریش
بر دل خسته و آهش نگرید ۶

گشتی آشفته بپاداش وفا
دوستان جرم و گناهش نگرید ۷

شاهدم پنجه خون آلود است
کرده حاشا بگواهش نگرید ۸

من زمحشر بگریزم به نجف
اهل معنی به پناهش نگرید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۳ - فردا که شهیدان تو در حشر بیارند
گوهر بعدی:شماره ۴۱۵ - کشتن عاشق اگر عقاب ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.