شماره ۴۱۸ - هر کرا نقش بجانست کی از دل برود

هر کرا نقش بجانست کی از دل برود
و گرش جان برود نقش تو مشگل برود ۱

روح مجنون چو جرس پیش رود لیلی را
گراز این دشت بصد مرحله محمل برود ۲

تو چمان گر بچمی با گل رخساره بباغ
پای سرو و گل از این خجلت در گل برود ۳

میروی عکس تو در دیده ما میماند
همچو آئینه که مهرش زمقابل برود ۴

بحر عشق است نباشد بجز از طوفانش
عجب از نوح از این بحر بساحل برود ۵

دادخواهان همه نالند زقاتل در حشر
دادخواهی من آنست که قاتل برود ۶

هر که بیند نظری بر تو برد بهره زعمر
آه از آن دیده که از کوی تو غافل برود ۷

تا که آئینه بود نقش تو در او باقیست
پیش آئینه چو آن طرفه شمایل برود ۸

دیده گر بر تو فتد وقف تو ماند نظرش
رستم ار آید در کوی تو بیدل برود ۹

زاهدا باده کش و نکته توحید بگوی
ترسمت عمر گرانمایه بباطل برود ۱۰

چه غم آشفته گر از شور تو مجنون گردید
هر که دیوانه شد از عشق تو عاقل برود ۱۱