شماره ۴۵۱ - طایف کعبه گر شبی بر حرم تو بگذرد

طایف کعبه گر شبی بر حرم تو بگذرد
فسخ کند عزیمت و سر بدر تو بسپرد ۱

وجد و سماع صوفیان نیست عجب زچنگ و نی
عشق چو نغمه ساز شد کوه برقص آورد ۲

بی مه عارضت بتا عاشق دردمند تو
کوکب چند ریزد و چند ستاره بشمرد ۳

گر بمرور میبرد نقش حجر مطر ولی
نقش تو را زلوح دل ریزش اشک نسترد ۴

وه که زعمر بر خورد کشته تیغ نیکوان
خضر بود بلی چو کس زآب حیات برخورد ۵

ایکه عجب همی کنی سیر نبی بر آسمان
طایر آه ما ببین کز سر عرش بگذرد ۶

شیشه پر زمهر دل بود بمهر تو ولی
حیف که اشک پرده در پرده خلق میدرد ۷

گر بنهند سلسله بر سرو پای من جهان
موی توام بجنبشی جانب خویش میبرد ۸

آشفته بند بند من گر ببرند همچو نی
دل زشکنج زلف او رشته مهر کی برد ۹

بگذردش زعرش سر طوف کند برو ملک
بر در حیدر از وفا پای کس ار نبفشرد ۱۰

هر که کشد بمیکده باده زدست مهوشان
نام بهشت و حور او کی بزبان بیاورد ۱۱